Circuit II
Jaar: 1995
Categorie: kunst en landschap
Locatie: Stichting Nieuw Unicum, Woon en voorzieningencentrum voor lichamelijk gehandicapten
Plaats: Zandvoort, Noord-Holland
Ruimte: zorginstellingen
Materiaal: schelpklei
In opdracht van: Stichting Nieuw Unicum
Begeleider: Praktijkbureau Beeldende Kunstopdrachten (nu SKOR)
Het staat er echt: ‘Schelpenpad - honden en fietsen niet toegestaan’. Afgezien van het feit dat honden ook op een echt circuit niet thuishoren, overheerst de teleurstelling. In Zandvoort is blijkbaar slechts plaats voor één circuit. John Körmeling (1951) gaf zijn creatie dan ook met gepaste bescheidenheid de naam ‘Circuit II’. Hij maakte dit alternatieve circuit voor Stichting Nieuw Unicum, een woongemeenschap voor lichamelijk en geestelijk gehandicapten. Het oorspronkelijke idee was om een circuit aan te leggen voor rolstoelen. Daarbij werd zelfs gedacht aan rolstoelen met rupsbanden. Dat het niet zomaar een pad is, zie je meteen als je op een luchtfoto kijkt. Maar ook voor de voetganger is het duidelijk dat het hier niet om een wandel- of fietspad gaat want de bochten zijn vreemd en telkens iets anders van karakter. Bovendien is het circuit niet gesloten en bevat het ook nog eens een lang recht stuk. Dit doet echter niet af aan de poëtische en humoristische kwaliteiten die dit werk kenmerken.
Dit werk in Zandvoort past goed in het conceptueel sterke oeuvre van Körmeling, waarin fascinatie voor auto’s en wegen een belangrijke rol speelt. Hij leverde talloze ideeën voor aanpassingen aan het Nederlandse wegennet. Hiervan is ‘de kortste snelweg van Nederland’, te weten een volledig geasfalteerd museumplein in Amsterdam, het bekendste voorbeeld. Maar hij heeft ook zelf auto’s ontworpen (een vierkante, de platste ter wereld en één die op water rijdt) en een ‘parkeerkleed’ – altijd handig. Körmelings werk is, net als veel andere hedendaagse kunst voor de openbare ruimte, niet slechts om te bekijken. Kunstenaars worden tegenwoordig steeds vaker gevraagd ook mee te helpen met het vormgeven van nieuwe wijken en het leefbaar maken van oude wijken. Want er is niks mis met brons, maar een schelpenpad is soms een beter idee. (AH)