L'Essence de Mastenbroek
Jaar: 2005
Categorie: kunst en landschap
Locatie: Stoomgemaal Mastenbroek, Kamperzeedijk 5 tussen Genemuiden en IJsselmuiden
Plaats: Polder Mastenbroek, Overijssel
Ruimte: niet van toepassing
In opdracht van: Provincie Overijssel, Gemeenten Zwolle, Kampen, Zwartewaterland, Vereniging Polderbelangen Mastenbroek
Begeleider: Stichting Kunst en Openbare Ruimte
Link naar: www.poldermastenbroek.nl
Polder Mastenbroek is een grootschalige, laat-middeleeuwse polder nabij Zwolle. De polder staat onder druk van stedelijke en industriële ontwikkelingen en is daarom als Belvédèreproject aangemerkt. Belangrijk onderwerp van discussie is: kunnen cultuurhistorische waarden worden veiliggesteld en in een nieuwe economische en maatschappelijke realiteit van de polder worden opgenomen? Birthe Leemeijer (1972) werd benaderd om dit vraagstuk vanuit de beeldende kunst te belichten.
Birthe Leemeijer nodigde inwoners van Mastenbroek die daar al generaties lang wonen en werken, uit om deel te nemen aan de Essenceclub. De leden van de Essenceclub selecteerden geuren uit de polder, waaronder gras, hooi- en stallucht, en omschreven de rol van de vier seizoenen. Een parfumeur maakte verschillende geurcomposities vanuit de geselecteerde grondstoffen, waarvan de Essenceclub er één uitriep tot hét parfum van Polder Mastenbroek. Nu het voor de jongere generatie niet meer vanzelfsprekend is te wonen en te werken in de polder Mastenbroek en boerenbedrijven worden verkocht voor een toekomst in Amerika of Canada, is er een flesje waar herinneringen, beelden en gevoelens in meegenomen kunnen worden.
Aan de rand van Mastenbroek bij een oud stoomgemaal werd de zogenoemde Essencebron geplaatst. Uit deze bron worden de flesjes met L’Essence de Mastenbroek (bij)gevuld.
Inmiddels is de exquise polderlucht ook in de stad doorgedrongen, waar het bij enkele filialen van De Bijenkorf wordt verkocht. L’Essence de Mastenbroek krijgt hiermee de bijzondere kans haar eigen positie op het gebied van parfum te profileren.
Het is niet de eerste keer dat Leemeijer met geuren werkt. Tijdens een tentoonstelling in een arboretum in Wageningen zette ze stukjes grond af met een hekje. Daarbinnen plaatste ze houten bankjes en verspreidde ze een geur die de bestaande luchten in de atmosfeer versterkte. Kenmerkend is ook de publieksdeelname, het werken op locatie in plaats van in een atelier, en het opnieuw betekenis willen geven aan de plek waarvoor het werk bestemd is. Over haar werkwijze zegt ze zelf: “De meeste werken die ik tot nu toe heb gerealiseerd zijn gemaakt in opdracht en hebben een zeer directe relatie met hun omgeving. Ze beïnvloeden regisseren of ordenen de omgeving zonder nadrukkelijk in materieel opzicht aanwezig te zijn.” (SKOR/VH)